6

2009-11-12 11:57

 

Tak mi smutno, kiedy zbaczam ze szlaku. Tak jakos ... Ból. towarzyszy człowiekowi zawsze. Czy ludzie potrafią się wczuć w mą sytuację? Chyba nie ...  To jest takie dokuczliwe, kiedy zadajesz sobie samemu ból bez satysfakcji. Przeciwnie- odczuwasz gorycz, pragniesz sobą pogardzać. Wiesz jednk, że jest ktos - komu na Tobie zależy. Jezus.

O dzięki Ci zbawco. Gdyby nie Ty - gardziłabym sobą. Tak jak niegdys , smiałabym się do ludzi, a w sercu tylko wiatr i pustka. Życie w Tobie, daje mi szansę. Innej nie widzę . To istny cud, który sprawić możesz tylko Ty. Dzięki ... Chwała Ci Panie.

Przepraszam Cię za kolejne gwoździe. Wbijam je w Ciebie każdego dnia. (To taki obraz, tak się czuję). Gdy potem żałuję, Ty przebaczasz mi , zapominasz o tym jakby nic się nie stało. Oczyszczasz mnie. Znowu jestem bez skazy. Chcę być Panie taka jak Ty. Nie, nie chodzi mi o władzę. Chciałbym przepraszając wiedzieć, że nie zgrzeszę. Choć wiem, że to zasługa mego ciała, jego natury. Nie chcę robić źle, uswiadamiam sobie to po fakcie ...

Ciągle zaczynam od nowa i będę zaczynać każdego dnia, każdej godziny,minuty . Tyle razy ile trzeba. Wiem, że nie mogę zrezygnować . Nie umiem i nie chcę żyć bez Ciebie Boże. Uwielbiam Cię, chwalę , o Alleluja. Amen.!

Powrót

Wyszukiwanie

© 2008 Wszystkie prawa zastrzeżone.